NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W POPRZEDNIM ODCINKU...
W noc morderstwa i zdrady
w Londynie i w Tokio polała się krew.
Wspomnienia walki o duszę młodego mężczyzny
i o nowy początek przedwcześnie zgasły.
Korupcja i oszustwo.
Przestępstwo i kara.
Dobro i zło.
Huk wystrzałów
i ryk ich zbliżającej się przyszłości.
Masz gumkę?
Jasne, mam.
Dobrze, zaczekaj.
Rozgość się.
- Hej. - Cześć.
Pracujesz w kawiarni.
Twiggy?
Tiff.
- Byłem blisko. - Niezupełnie.
Ty jesteś Rodney?
- Na moim cappuccino napisałeś „Randy”. - Projekcja uczuć.
Nie mogłeś się bardziej wystroić?
To luźny piątek.
Gapisz się.
- To problem? - Czas pokaże.
- Nie wiedziałem, że jesteś drag queen. - Nie jestem.
To kim jesteś?
To skomplikowane.
Przyszedłeś sam?
Tak.
A to niespodzianka.
Ja też.
Muszę się porządnie upić.
Wychodzimy, budynek jest ewakuowany.
- Wychodźcie. - Nie zatrzymujcie się. Tędy.
Dzieje się coś bardzo złego. Mam nosa do takich rzeczy.
Poznałeś po strzałach
ewakuacji czy radiowozach?
Daruj sobie japoński sarkazm.
Oby nie chcieli wysadzić Soho.
Walić to. Chodź.
Przepraszam.
Ja pierdolę.
Ale się naćpałem.
Mogłem nie wciągać tej kreski, zanim wyszliśmy.
Jawna głupota.
I tej drugiej.
To niedorzeczne.
Mój Boże.
Taki.
Taki!
To terrorysta?
Wygląda na Japończyka.
To nie znaczy, że nie jest z ISIS.
- Znam go. - Taki.
To mój wujek.
Kenzo!
Ty żyjesz!
Myślałem, że już po tobie.
Ona już chyba jest po naszej stronie.
- Jesteś ranna. - Przeżyję.
Wyliże się.
SWAT skopał nam tyłki, ale jej nic nie będzie.
Zabierz ją do hotelu
- i zaczekajcie na mnie. - A Yuto?
Znajdę go.
- Wrócę. - Dobra.
- Zaufajcie mi. - Niech będzie.
- Zachowajcie spokój. - Okej.
STRAŻ POŻARNA W TOKIO
- Proszę pana. - Fukuhara żyje?
Ledwo co.
Jesteś ranny?
- Nic mi nie jest. - Spotkamy się w szpitalu.
Tak jest.
Chyba nie będzie rzygał?
Nie.
Za rzyganie płacicie ekstra.
Będzie dobrze, wujku Yuto.
Taki.
Widzę anioła.
Czy ja już umarłem?
Nie umarłeś, tylko siedzisz w Uberze.
...głośne wybuchy w centrum Soho.
Policja próbowała opanować sytuację,
gdy tłumy przerażonych ludzi szukały schronienia,
a wielu z nich desperacko szukało swoich bliskich.
Uzbrojeni policjanci szybko przyjechali, a przepełnione bary...
To pana wina.
Aresztował pan jego ludzi
i wiedział pan, co się stanie.
Fukuhara jest kanalią, ale przynajmniej pilnował porządku.
Jeśli Shin Endo przejmie władzę, będziemy tu przyjeżdżać częściej.
Wiem o tym.
Jest tu bezpieczny?
Ja wezmę pierwszą wartę.
Znaleźliśmy go w uliczce i nie wiedzieliśmy, gdzie pójść.
Ktoś was widział?
Tylko kierowca.
Kula przeszła przez ramię, ale klatka piersiowa...
To odłamek.
- Był wybuch. - Wybuch?
Wydaje mi się, że to był granat.
No pewnie.
Musimy wyjąć odłamek.
Zaczekaj.
Bracie?
Jestem.
Ja wychodzę.
Powiedz, że oddzwonię.
Kenzo oddzwoni.
Zaczekaj.
Yuto żyje?
Tak.
Wiesz, co robisz?
Nie.
W Londynie był atak. Chcę wiedzieć, czy Taki nic nie jest.
I Kenzo też.
O to mi chodziło.
Wiem.
Coraz gorzej oddycha.
Wezwijmy lekarza.
Tu jest bezpiecznie.
Bracie...
Skąd się tam wziąłeś?
Poszedłem cię ochronić.
Ochronić?
Co u Donny?
Jest bezpieczna.
Z Vickersem.
Okej.
Odpoczywaj, a później pogadamy.
W korytarzu...
tamten człowiek...
zabiłby mnie.
Przykro mi, że zostałaś w to wmieszana.
Wybacz.
Co się tam stało?
Nie musisz być silny.
Nie teraz i nie przy mnie.
Możesz okazać słabość.
Możesz.
Co tam dzisiaj robiłaś?
WYBUCHY I STRZAŁY W CENTRUM LONDYNU
Sprowadziłaś śmierć na wszystkich w restauracji.
Co tam robiłaś?
Zaszło nieporozumienie.
Muszę o tym powiedzieć ojcu.
Ojcu?
Oglądałaś Rodzinę Soprano?
On to ogląda i narzeka
na efekty dźwiękowe, gdy biją kogoś na śmierć.
Milutki.
Jebany z niego śmieszek.
Przekonamy się, jak tu wpadnie.
Pierdolona mafia z Pittsburgha.
Niełatwo jest być synem gangstera.
Kijowo ci to wychodzi.
Nic o mnie nie wiesz.
Stoisz na stacji benzynowej i chcesz zapalić zapałkę.
Nie rób tego.
Zwłaszcza, gdy stoję obok.
Aktualnie wszyscy tam stoimy.
Ty, ja, Abbot.
Yuto.
Zwłaszcza Yuto.
Ciekawe, czy jeszcze żyje.
Więc nie dzwoń.
- Możemy o tym zapomnieć. - Ot tak?
Tak.
Dzięki Bogu żony dziś nie ma.
Poszła na Nędzników. Wiesz, ile kosztują bilety?
Widziała go już z dziesięć razy.
Przez telefon mówiłaś, że nie będzie lepszej okazji,
żeby go dopaść.
A było z nim ze 20 ludzi.
Łącznie z tobą.
Nie mylę się?
Zastanawiam się, co się stało i szczerze mówiąc,
to nie była najlepsza okazja.
Przecież otaczało go aż 20 osób,
a wśród nich byłaś ty.
Chyba się nas spodziewali.
Może...
cynk od ciebie wcale nie miał nam pomóc.
Ojciec na pewno o to zapyta.
Kurwa, gdzie ten Kenzo?
Dasz mi coś na tę nogę?
Na korytarzu jest łazienka.
Ale będzie wkurwiony.
Tu Kenzo Mori. Proszę zostawić wiadomość.
Odbierz.
No już.
Kenzo oddzwoni.
Zaczekaj.
Yuto żyje?
Tak.
- Napijesz się jeszcze? - Tak.
No dobra.
Mnie się przyda.
No nie.
Staruszek zawsze trzymał butelkę 21-letniego Johnnie’ego Walkera w garażu.
Zaszywał się w nim w Boże Narodzenie.
Nalewał sobie whiskey do papierowego kubka i pił w samotności.
Wyobrażasz sobie? Szkocka za 200 dolców w papierowym kubku.
Pewnego razu mnie zawołał.
I...
piliśmy razem tę szkocką na strasznym zimnie.
Obok samochodu.
W ogóle nie rozmawialiśmy, tylko piliśmy.
Widać było, jak para mu idzie z ust.
A ja byłem kurewsko...
wdzięczny.
Później powiedział mi,
że nigdy nie będę robił tego, co zechcę,
bo ani razu w życiu nie podjąłem dobrej decyzji.
Ale wiesz co?
Donna?
Poranny przegląd wiadomości...
W strzelaninie pomiędzy gangami w dzielnicy Soho w Londynie
zginęło 15 osób, a liczba ta może jeszcze wzrosnąć.
Policja nie potwierdza, czy podwójne zabójstwo
w hotelu na West Endzie było powiązane z tym wydarzeniem.
Muszę iść do pracy.
Wszystkich wzywają.
Co im powiesz?
Nie wiem.
Nie kłam dla mnie.
Nie kłam dla mnie, Argentyno?
Co?
Nic, tylko...
W stresie opowiadam głupie żarty.
Nie wiem, co im powiem.
Giną ludzie, Kenzo.
Masz jedną nową wiadomość.
Tu Hayashi. Fukuhara został postrzelony.
Sytuacja się pogarsza.
Musisz prędko odnaleźć brata.
Wujek Yuto z tego wyjdzie?
Myślę, że będzie żył.
Sarah nie ma nic przeciwko, że tu jesteśmy?
To „pani Weitzmann”.
- Wczoraj nazwałeś ją „Sarah”. - Teraz to „pani Weitzmann”.
Nie zostaniemy u niej.
Niech tylko wujek wydobrzeje.
I co później?
Powinnaś wyjść.
Pałac Buckingham, Tower.
Pozwiedzaj sobie.
Powinieneś zadzwonić do mamy.
Zrobię to.
Taki.
Dziękuję.
Że go sprowadziłaś.
Sierżancie?
Chika Tani.
Nasz samuraj brał udział w strzelaninie.
Porozsyłaj jego zdjęcia, niech wszyscy go szukają.
- Uzbrojony i niebezpieczny? - Bardzo uzbrojony
i kurewsko niebezpieczny. Tak, Bill.
Była pewna sugestia...
Podobno ocaliłeś życie szefowi.
Oni są z tobą?
- Szpital to łatwy cel. - Chronimy go.
Na pewno?
Co zrobicie, jeśli umrze?
Miasto zaleje fala spustoszenia, jakiej świat jeszcze nie widział.
Lepiej będzie, jak przeżyje.
Zgadzam się.
DZWONIĘ: GŁÓWNY INSPEKTOR HAYASHI
Tu Hayashi. Proszę zostawić wiadomość.
Mówi główny inspektor Hayashi.
Proszę wybaczyć mój angielski.
Jest lepszy niż mój japoński. W czym mogę pomóc?
Przykro mi to mówić,
ale wasz detektyw jest ranny.
- Jak to? - Miała miejsce strzelanina.
Dochodzi do siebie.
Jezu, Roy i strzelanina?
Przykro mi. Zostanie sporządzony pełen raport.
Chętnie się z nim zapoznam.
U nas też była strzelanina.
Widziałem w wiadomościach.
Czy mógłbym...
coś panu wysłać?
Rozpoznaje go pan?
Nie, przykro mi.
Nie znam go.
Właśnie dzwonili z Tokio.
Roy brał udział w strzelaninie.
Dostał kulkę w tyłek.
Normalnie to by była sensacja.
- Wszystko z nim dobrze? - Nie będzie mógł siedzieć.
A wiesz, jak uwielbia to robić.
Podejrzany o morderstwo Saburo.
Masakra w Soho.
Jeden z naszych dostał kulkę w Tokio. Jakieś wnioski?
Jak się nazywa gość z wymiany, który przyszedł za Roya?
Twój student.
Detektyw Mori.
O właśnie.
Sprowadź go tutaj.
Nie żebym nie szanował tych, którzy zginęli,
ale muszę powiedzieć,
że twój wujek to bardzo atrakcyjny mężczyzna.
Niech stanie w zasłonce i wskaże nagie dziecko,
i mamy renesansowy obraz.
Wiesz, o czym mówię? Matko.
Byłem w szoku.
Już wiem, skąd tyle hałasu o niego.
Bez urazy. Wiem, że się o niego martwisz.
O wszystkich się martwię.
A zatem przestań o tym myśleć.
Co ci pokazać? Southbank? Trafalgar Square? Hyde Park?
Czwartą ofiarą Kuby Rozpruwacza była Catherine Eddowes...
„Kolejna nieszczęsna prostytutka”.
...kolejna nieszczęsna prostytutka.
Poderżnięto jej gardło i rozpłatano brzuch
długim, szarpanym cięciem.
O Boże.
Znaleziono ją tutaj, przy Mitre Square w City of London.
Kenzo, martwiłam się.
Co u was słychać?
Co u taty?
Jest słaby.
Lekarka tu jest, ale nie zostanie na noc.
U was wszystko gra?
- Widziałam strzelaninę w wiadomościach. - Tak.
Wszystko gra.
Co u Taki?
Wszystko okej.
Ile czasu ma tata?
Być może wytrzyma kilka dni,
jeśli powiem mu, że wracacie.
Kenzo...
Wrócicie do domu?
W tej chwili trudno...
Nie mogę kazać mu czekać,
skoro nie wracacie.
On cierpi z bólu.
Wiem, ale...
To twój ojciec.
Wiem.
W takim razie..
nie powiem mu, że wracacie.
Nie.
Co u niego?
Śpi.
Rozpoznali go na nagraniu.
Szukają go i znajdą.
Zapewne nie spodziewają się zastać go tutaj, ale...
W porządku.
Nic nie jest w porządku.
Mój szef chce się z tobą spotkać.
Po co?
W Tokio była strzelanina i brytyjski policjant jest ranny.
Muszę się napić.
A ty?
Też.
Więc się napijmy.
Chodź.
Pracowity tydzień, co?
Posłuchaj, co mam do powiedzenia.
To wszystko poszło za daleko.
Nie do końca wiem,
jak to się stało,
że w mojej sypialni jest ranny yakuza.
Wiele osób zginęło,
a twój brat był w to zamieszany.
Rozglądam się przez teleskop w poszukiwaniu mojej strefy komfortu.
Postawiłem cię w niemożliwym położeniu.
Wcale nie.
Wystarczy, że was wydam.
W takim razie powinnaś to zrobić.
Powinnam.
Proszę bardzo.
Twoja córka jest bardzo błyskotliwa.
Ma silną wolę.
Mama zawsze mawiała, nie wiem, jak to przetłumaczyć,
„Jest jak długi spacer w ogrodzie mojej dumy”.
Mówiła tak też o Yuto.
A o tobie nie?
Mówisz tak do Taki?
Raczej nie.
Córka chciałaby usłyszeć coś takiego od ojca.
A jak do ciebie mówił twój ojciec?
Ojej, mój ojciec?
Gęba mu się nie zamyka.
Uwielbia się przytulać.
Wzruszały go moje recitale na pianinie.
Tak.
Jest kochany.
Dlatego...
Gdy mama go zostawiła, to pomyślałam,
że jest tak delikatny i uprzejmy,
że nie wiem, jak można skrzywdzić kogoś, kto zrobiłby dla nas wszystko.
Teraz rozumiem.
Przestała go kochać.
Cóż poradzić?
- Miłości nie da się udawać. - Nie?
Nie.
Nie
Życie z osobą, której się już nie kocha, jest tak samo nieuczciwe jak zdrada.
Żonę poznałem w sklepie.
Pracowała tam.
Uzupełniała towar na półkach.
Obserwowałem, jak go wykłada.
Robiła to starannie, jakby tworzyła dzieło.
Wyglądało jak obraz.
- Podszedłeś i ją zaczepiłeś? - Nie.
Byłem zbyt nieśmiały. Odważyłem się po kilku tygodniach.
Co powiedziałeś?
Za pierwszym razem?
Powiedziałem:
„Dzień dobry, piękny dziś dzień”.
Mocne.
Co odpowiedziała?
Odpowiedziała: „Tak,
ale jutro ma padać deszcz”.
Gdzie mieliście pierwszą randkę?
Śmiało.
Dokąd zabiera się dziewczynę w Tokio?
Do fajnej restauracji.
Jak fajnej?
Takiej, na jaką mnie było stać. Później odprowadziłem ją do domu.
Zadzwoniłeś do niej?
Nie od razu.
Jak długo czekałeś?
- Dwa dni. - Rety.
Nie wytrzymałeś.
Chciałem dzwonić, zanim dotarłem do domu. Czekanie było torturą.
- Bałem się, że o mnie zapomni. - Po dwóch dniach od randki?
Owszem.
Nie sądzę, żeby zapomniała.
To bardzo romantyczne.
Było, przez długi czas.
A później?
Minęło kilka lat.
Ci młodzi ludzie, którzy poznali się w sklepie, zniknęli.
Zastąpili ich starsi ludzie.
Wybacz.
Nie szkodzi.
Mam za sobą związek i po prostu...
Masz rację.
Minęły lata.
Gdzie masz...
Masz jakieś blizny?
- Blizny? - Tak.
Atak nożownika.
Aresztowałem gościa.
- Czemu pytasz? - Nie wiem.
Chcę jakoś wypełnić ciszę.
Nie lubisz ciszy?
Trochę tak.
Ludziom się wydaje, że gdy nic nie mówią,
to niczego nie przekazują, a to nieprawda.
Wytrzymam jakieś 20 sekund.
Będziesz mnie sprawdzał?
Dobra.
Start.
Wytrzymałaś.
Już możesz mówić.
Chez Rodney.
Trudno uwierzyć, ale to wszystko moje.
Kamerdyner weźmie twoją torebkę.
Sprzątanie jest o dwunastej.
Chcesz porozmawiać o tacie i wujku?
Nie.
Jasne, poudawajmy,
że twoja rodzina tylko odgrywała sceny ze Szklanej Pułapki.
- Co to była za dziewczyna? - Która?
Ta z wczoraj, chyba jest twoją koleżanką.
Tańczyła.
Serio? To ci w głowie?
Miała brązowe włosy i piegi.
Ojej, Taki.
Istnieje możliwość, że jesteś kimś, kogo uprzejme społeczeństwo
nazwałoby lesbijską homoseksualistką?
Nie.
To było pytanie retoryczne.
Od początku wyglądałaś mi na lesbijkę.
Ja tylko zapytałam.
Pewnie, bo chciałaś zmacać jej tyłek, czy co tam robicie.
Nie mów tak.
Ma na imię Annie.
Mam do niej zadzwonić?
- Nie! - Zadzwonię.
Pewnie i tak wyszła. Nie to co ty.
- Ej! - Nie!
Ja pierdzielę, wyluzuj.
Przychodzi do mnie zapalić trawkę.
Będę subtelny.
Jak mam w naturze.
Dobry wybór.
Hejka, gdzie jesteś?
Chcemy zajarać z koleżanką.
Taki.
Była tam wczoraj.
Tak, to ona.
Spoko.
Pa.
„Ta słodka Japonka?”
Cytuję jej słowa.
Brałem cię za Koreankę.
Była w okolicy i wpadnie na chwilę.
Nie mów, że nic dla ciebie nie robię.
Gdzie jest łazienka?
W korytarzu, po prawej.
Spłuczka nie działa.
Jeśli chcesz kupkę, to idź do baru obok.
Nie ma za co.
TAKI: MOGĘ ZOSTAĆ U RODNEYA?
TATA: TYLKO DZISIAJ.
Wybacz, że zajęliśmy sypialnię.
Nie szkodzi.
W mojej rodzinie ranni od odłamków mają pierwszeństwo.
Jestem tradycjonalistką.
Kanapa mi wystarczy.
To nie na zawsze.
Dobranoc, Kenzo.
Dobranoc, Sarah.
Patrz, kto przyszedł.
Kto by się spodziewał, że tak szybko.
Cześć, ty jesteś Taki, prawda?
Chodź.
Komu skręta?
Hej.
Cześć.
Wyborna.
Mogę cię pocałować?
- Tak. - Może to zrobię.
Gapisz się.
A to jakiś problem?
Kiedy wyszła?
Późno.
Czy wy...?
Nie! Nie przy tobie.
Uwierz mi, że nie interesują mnie takie bezbożne ohydztwa.
Lepiej wypiorę pościel.
Co ty wyprawiasz?
Rei.
Porozmawiaj z ojcem.
Ma mało czasu.
Daj mi go.
Tato?
Słyszę.
To ja.
Słyszę.
Gdzie jesteś?
Niedaleko.
Jestem blisko, będzie dobrze.
Yuto.
Boję się.
Yuto?
Będzie dobrze.
Dlaczego cię tu nie ma?
Bardzo...
Bardzo przepraszam.
Zostawiłeś nas.
Nie zostawiłem.
Wrócę.
Boję się.
Yuto?
Wrócę do domu.
Trzymaj się, tato.
Tato?
Dostał dużo leków.
Nie cierpi.
Przepraszam.
Bądź silny.
Przepraszam.
BĄDŹ SILNY.
MAMA: TWÓJ OJCIEC ZMARŁ.
MAMA: MA TERAZ SPOKÓJ.
MAMA: WSZYSCY JESTEŚMY BARDZO SMUTNI.
KENZO: YUTO ŻYJE. ZNALAZŁEM GO.
MAMA: SPROWADŹ GO DO DOMU.
- Kim pan jest? - A pan?
Szukam Sarah.
Poszła do pracy.
Chcę z nią porozmawiać.
W porządku.
- To nie ja rozbiłem okno. - Dobrze.
Ona tak myśli, ale to nieprawda.
Jeśli chce się ze mną skontaktować, to jestem u mamy.
Proszę jej to przekazać. Dziękuję.
Kto to był?
Dlaczego wyszedłeś z łóżka?
Nie zostawiłeś mi wody.
Ojciec nie żyje.
Mama się trzyma?
Nie udawaj, że cię to obchodzi.
Kiedy?
Przed chwilą.
Rozmawiałem z nim tuż przed.
Nie mogłeś zawołać?
To był telefon do mnie.
Co powiedział?
Pytał, gdzie się podziewasz.
Chciałem do nich kiedyś wrócić.
Zamknij się!
Nie byliśmy przy nim, jak umierał.
Przez ciebie!
Nie pożegnaliśmy się.
Taki też nie!
Ale wciąż...
pytał o ciebie.
Ile osób już zginęło?
W Tokio? W Londynie?
Przez ciebie.
Sarah dla nas ryzykuje.
Donna nie żyje.
Co?
Czekała na mnie.
Z Vickersem.
A ja byłem przy tobie.
Nasz ojciec umarł, nie widząc swoich synów.
Bo byłem tu z tobą.
Nie musiałeś przyjeżdżać.
Yakuza kazał mi tu przyjechać!
Ale nikt cię tu nie trzyma.
Masz rację.
Skoro już wydobrzałeś i wstałeś z łóżka, oficjalnie cię aresztuję.
Ty mnie aresztujesz?
Tak.
Tutaj nie jesteś policjantem.
Nie możesz nikogo aresztować.
Nie? To patrz.
Przebyłeś taki kawał drogi...
a nie wiedziałeś...
co ze mną zrobisz, jak mnie znajdziesz.
Nie...
Zadzwoń do kogoś.
To umiesz robić.
Do Fukuhary albo do swojego szefa.
Powiedz im, że mnie dorwałeś.
W ciągu 24 godzin
będzie na nas czekał prywatny, wyczarterowany samolot.
W środku będzie dwóch ludzi Fukuhary.
Oddasz mnie w ich ręce...
a oni ci pomachają na do widzenia.
Bo w tym samolocie nie będzie dla ciebie miejsca.
Po kilku lotach...
a może nawet po rejsie łodzią...
za dzień lub dwa znajdę się w Japonii.
Powitają mnie yakuzowie.
Po godzinie od lądowania
znajdę się w jakimś magazynie...
i będą mnie bić.
Zapewne połamią mi kości,
może złamią oczodół.
Następnie zaprowadzą mnie przed oblicze bossów wszystkich klanów.
Fukuhara odda mnie w ręce Shina Endo
i pozwoli mu się zemścić za śmierć bratanka.
Shin Endo poderżnie mi gardło, mimo tego, że...
o wszystkim wiedział.
Moje ciało zostanie wyrzucone na śmietnik,
a wszyscy się rozejdą.
Podpiszą traktat pokojowy. Koniec wojny.
Robota wykonana.
Na razie.
Tak właśnie będzie.
Nie jesteś głupi. Wiesz o tym.
Chłopczyk?
Czy dziewczynka?
Nie widać?
Wszystkie dzieci wyglądają tak samo.
To twój bratanek.
Sora.
Gdzie on jest?
W kryjówce Fukuhary, ze swoją matką, Eiko.
Twój syn to wnuk Fukuhary?
Odebrał mi go.
Więc ja chcę odebrać wszystko jemu.
Shin Endo jest w to zamieszany?
Traktat mógł zostać zerwany tylko ze słusznej przyczyny.
Dał ci błogosławieństwo...
żebyś zabił Saburo.
Nikt tu nie jest kryształowy.
Dlaczego nie zadzwoniłeś?
Mogłem ci pomóc.
Wujku Yuto!
Obudziłeś się.
Taki,
przepraszam, że mnie tak znalazłaś.
Przestraszyłeś mnie.
Uratowałaś mi życie.
Taki.
Mam smutne wieści z domu.
Muszę...
Taki, usiądź.
- Główny inspektorze. - Mori.
Nie mogłem odebrać.
Jakieś wieści?
Nic nowego.
Słyszałem o incydencie w Londynie.
Bałem się, że byłeś w to zamieszany.
Nie byłem.
Kamień z serca.
Nie jesteś ani o krok bliżej znalezienia brata?
Detektywie Mori?
Nie.
Przykro mi.
Ani śladu po nim.
Szkoda.
Pamiętasz, jak wysoka jest stawka?
Owszem.
Do usłyszenia.
Myślałam, że już cię nie będzie.
Martwiłam się, że znikniecie.
Wciąż tu jestem.
To dobrze.
Nie wiedziałam, czy do mnie zadzwonisz.
Cześć, Rei.
Mogę rozmontować ołtarzyk w salonie?
Skoro wcale nie umarłeś.
Jak chcesz.
Przykro mi z powodu twojego ojca.
Dziękuję.
Wszystko w porządku?
Nie.
Potrzebuję twojej pomocy.
O co chodzi?
O misję ratunkową.
Kogo mam uratować?
Swojego...
bratanka.
Napisy: Agata Martelińska